Re: klacht tegen huisarts

Ben net teruggebeld door de huisarts nadat ik had gebeld met een klacht n.a.v. een consult.

Toen ik belde voor een afspraak maandag, zeiden ze dat ik eerst tijdens het telefonisch spreekuur teruggebeld zou worden door de dokter. Toen ik haar aan de telefoon had legde ik uit dat ik last van hartkloppingen had en daarvoor in het verleden bij de cardioloog was geweest (zit nu bij nwe huisarts omdat ik ben verhuisd) en dat ze daar zeiden dat ik een 'gevaarlijk lage bloeddruk' had en geen medicijnen voor mijn hartkloppingen mocht nemen omdat die automatisch ook je bloeddruk verlagen. Maar ik had ook last van m'n darmen en wilde daar eigenlijk wat voor hebben. Ik vertelde dat ik het financieel gewoon moeilijk had en daardoor veel stress ervoer. Ze zei dat ik afspraak moest maken en dat ik dan door de andere arts (er zijn er maar 2 in de praktijk) geholpen zou worden en dat ze voor de zekerheid ook hartfilmpje zouden doen en bloeddruk meten. Prima dacht ik. Alleen toen ik daar kwam mocht ik steeds mijn verhaal niet doen. Ik werd gewoon midden in mijn zin afgekapt. Vond ik zooooo onbeleefd. En het gebeurde paar keer. Ze luisterde naar mijn hart, constateerde dat ie snel klopte en zei dat ik maar naar een psychiater moest...en oh, hier ook nog wat medicijnen. Voordat ik wat kon zeggen schudde ze mijn hand en stond op en liep naar de deur. Niet echt uitnodigend om nog vragen te stellen. Beetje perplext ben ik weggelopen.

Paar dagen later toch maar even gebeld naar de apotheek over welke medicijnen het ging en waar die nou voor waren. Bleek dus tóch bloeddruk verlagende medicijnen te zijn! Met als bijwerking duizeligheid en DARMKLACHTEN. Dan heb je dus echt niet geluisterd!
Ik belde naar de praktijk en vroeg de assistent de dokter mij te laten bellen omdat ik een klacht had over het consult.

Weer werd ik aan de telefoon afgekapt midden in mijn verhaal. Ze zei dingen als: "de cardioloog overdrijft"...terwijl ze net had aangegeven nog niet in mijn dossier te hebben gekeken en mijn bloeddruk ook nooit door hen is opgemeten...maar toch was haar conclusie dat de cardioloog overdreef. Ja hoor, zei ik.;..iemand die specialist is versus een huisarts die niet eens luistert naar de patiënt en niet eens het bloeddruk meet...dan zal het wel gebrek aan kennis zijn van de cardioloog. Gelooft u het zelf?!

Toen ging ze verder met haar verhaal over dat ALS ik die medicijnen had genomen ik niet was overleden en er dus niets aan de hand was, waarop ik zei dat ik misschien in een halve coma had kunnen liggen. Dit ontkende ze niet maar herhaalde dat ik niet zou zijn overleden. "Nou, dan is het goed" zei ik.

Ze liet me telkens niet mn verhaal doen en snapte niet waarom ik zo boos was. Toen sprong ik uit m'n vel en vroeg haar hoe ik volgens haar zou moeten reageren op zoiets. Daar gaf ze geen antwoord op en ik herhaalde mijn vraag. Toen begon ze over iets anders te praten en ik viel haar in de reden door te zeggen dat ik antwoord op mijn vraag wilde, aangezien ze een mening had over hoe ik reageerde en mijn emoties. Nou, vertel mij dan maar wat acceptabel is voor een reactie. Zeg het maar. Ze werd stil en zei niets en nog een paar keer 'eiste' ik antwoord. Ze herhaalde toen alleen dat ik niet was overleden van de medicijnen en er dus niets aan de hand was. En dat ik me niet serieus genomen voelde betreurde ze bla bla bla.

Ik zei dat ik er klaar mee was. Het vertrouwen is weg en zelfs in dit gesprek liet ze me niet uitpraten, net als haar collega. Ik zei:"Het zal wel beleid zijn dan".
Zij zei dat ze de andere dokter nog de kans wilde geven hierop te reageren maar ik zei dat ik daar geen behoefte aan had omdat ze telkens mij in mijn verhaal afkappen maar ik wel naar hun verhaal moet luisteren, nou ik dacht van niet! Ik zei dat ze mijn dossier konden opsturen maar dat wilde ze niet doen. Moest eerst ander huisarts.

Maar ja, in ons klein k** dorp zijn er maar 2 praktijken...en ik was net weg gegaan bij de andere. Want daar hebben ze toen tegen mij geschreeuwd (2 maal). De eerste keer omdat ik 'voordrong'...nou ja, andere mensen lieten mij voor want ik had hevige pijn....bleek later een gescheurde eierstok en ik had bloed in mijn buik...maar dat maakte de dokter niets uit...hij bleef maar schreeuwen (echt schreeuwen trouwens) dat ik voordrong en wie ik wel niet dacht dat ik was.
Daarna kwam ik voor iets anders (even vergeten wat) en toen schreeuwde hij weer tegen me. Ik zat toen in de wachtkamer en ik had mijn naam niet gehoord...dus toen vroeg ik bij de balie of ik nog aan de beurt kwam...en toen zeiden ze dat ze me al hadden geroepen. Ik zou nog een keer geroepen worden. Ik werd echt niet geroepen. Dus na half uur weer gevraagd (toen zat ik er letterlijk al 1,5 uur) en toen mocht ik meteen doorlopen. Toen ging hij schreeuwen en toen schreeuwde ik voor het eerst maar terug en zei dat ik het zat was dat hij zo tegen me tekeer ging steeds en zonder behandeling ben ik weggegaan.

Het zal wel aan mij liggen allemaal.... Zo voelt dat. Dus, nu geen huisarts meer. (Ja, op papier)

Zucht