Re: motivatie huisartsenpost Zevenaar

Vorige week zondagmiddag 14 maart 2010 kwam ik voor de eerste maal bij de huisartsenpost Zevenaar en viel daar van de ene verbazing in de ander, met andere woorden het was "Hollands op zijn smalst"!! Wat was er aan de hand?
Mijn zoon was met met zijn zoontje gaan zwemmen en heeft daar de rand van het zwembandje in zijn oog gekregen. Hij kwam bij ons om de auto terug te brengen en vertelde dat hij heel wazig zag. Ik vond het verstandig dat hij direct naar de huisartsenpraktijk zou gaan en, omdat hij inmiddels niets meer zag met zijn rechteroog, ben ik met hem meegegaan. In de wachtkamer zaten twee patienten en omdat de twee loketten dicht zaten en onduidelijk was waar je je moest melden, vroegen we dit aan één van de patienten. Na een paar minuten wachten werd er eindelijk een luikje opengeschoven, waar mijn zoon vertelde dat hij graag een afspraak wilde met de dokter. Er werd eerst gevraagd wat hem mankeerde en toen vertelde de mevrouw achter het loket dat hij eigenlijk eerst had moeten bellen om een afspraak te maken. Dus kreeg hij een kaartje mee en moest ter plaatse -dus in de wachtkamer- eerst bellen voor een afspraak!!!!!! (kent u nog de reklame van de paarse krokodil?) Het glazen luikje werd direct weer dichtgeschoven! Waarschijnlijk kreeg hij dezelfde vrouw aan de lijn, waarmee hij net aan het loket gesproken had! Toen hij de afspraak had gemaakt ging het luikje weer open en mocht hij plaatsnemen in de wachtkamer. Pfff...wat fijn, we hoefden niet eerst meer terug naar huis..... Er zat inmiddels nog één patient in de wachtkamer waaraan ik mijn verhaal kwijt kon en zij sprak er ook schande van. Je bent geen patient meer maar een nummer. Er hadden twee artsen dienst dus mijn zoon was snel aan de beurt. Hij is door de arts keurig behandeld en kreeg een recept mee. Bij het andere loket (waar met grote letters op staat: Apotheek) stond hij weer een paar minuten te wachten voordat het luikje werd opengeschoven. Het recept werd klaargemaakt en......u raadt het al..........het luikje ging weer dicht. Wat een onpersoonlijke benadering temeer daar de luiken ook nog afgeplakt zijn met ondoorzichtige strepen, waardoor je niet alles kan zien wat er achter het loket gebeurt. Je voelt je net een klein kind en krijgt het gevoel dat je blij mag zijn dat je geholpen wordt! Na 10 minuten ging het luikje weer open en kreeg hij zijn medicijn. Wat een nare sfeer hing er in de wachtkamer, het leek wel of men bang is dat er wat gebeurt. Ik en ook mijn zoon+de andere patienten hebben een naar gevoel over gehouden van een bezoek aan de huisartsenpraktijk en ik neem aan dat dit niet de bedoeling is! Graag hoor ik een reactie.